خلوتی با وحشی بافقی
شمارهٔ ۲۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا چند به غمخانهٔ حسرت بنشینموقتست که با یار به عشرت بنشینم
۲
بی طاقتیم در ره او می‌رود از حدکو صبر که در گوشهٔ طاقت بنشینم
۳
تا چند روم از پی او بند کنیدمباشد که زمانی به فراغت بنشینم
۴
داغ تو مرا شمع صفت سوخت کجاییمگذار که با اشک ندامت بنشینم
صفحهٔ ۱ از ۲