خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۱۳۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شبی که از دلم آه شرر فغان برخاستسپندوار به تعظیمش آسمان برخاست
۲
زمانه پرده نشین کرد صبح محشر راز خواب چاشت چو آن فتنه جهان برخاست
۳
به گل ز خانه خود عندلیب محمل بستز غنچه های چمن چون جرس فغان برخاست
۴
کدام لاله رخ آهنگ بوستان کردستکه گل خزان شد و بلبل ز آشیان برخاست
صفحهٔ ۱ از ۳