خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۱۶۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آمد خزان و عیش و طرب از زمانه رفتگل کوچ کرد و مرغ چمن ز آشیانه رفت
۲
در زیر آسمان نتوان کرد پاستونباید وداع کرده از این شامیانه رفت
۳
ای مرغ روح در قفس تنگ و تاریکیپرواز کرده باید از این آشیانه رفت
۴
در بزم اهل جود صدایی نشد بلندآواز دورباش ز درهای خانه رفت
صفحهٔ ۱ از ۴