خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۱۶۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آمد خزان و دور نشاط از پیاله رفترنگ از رخ گل و نمک از داغ لاله رفت
۲
در هیچ سینه یی ز محبت اثر نماندآتش ز سنگ و ماه ز آغوش هاله رفت
۳
از خیرگاه حاتم طی نیست غیر ناممانند گردباد ز دشت این غزاله رفت
۴
گلچین نکرد گوش به فریاد بلبلاندر روزگار ما اثر از آه و ناله رفت
صفحهٔ ۱ از ۳