خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۱۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نسازم ز بانگ سگانت شکایتکه دارم ز سرو روانت روایت
۲
بگیرم سر راه و بوسم رکابتاگر می شود از عنانت عنایت
۳
خزان ره نیابد به باغ تو هرگزدر او هست سرو روانت حمایت
۴
کدام التفات تو را شکر گویمندارد عطای نهانت نهایت
صفحهٔ ۱ از ۲