خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۱۶۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به جستجوی تو بیرون شد از چمن گل سرخدر آرزوی تو گردید بی وطن گل سرخ
۲
گدای کوی تو را از جبین دهد گل زردشهید تیغ تو را روید از کفن گل سرخ
۳
به کوچه باغ دل داغدار من گذریبه پابوس تو ریزم چمن چمن گل سرخ
۴
ندیده شوخی چشم تو را گل نرگسنبرده بویی از آن غنچه دهن گل سرخ
صفحهٔ ۱ از ۳