خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۱۷۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر سرم روزی که از زلف تو سودا گل کندحلقه زنجیر را در پای من سنبل کند
۲
مهربانی می کند هر کس شکستم می دهدبر سر من پا گذارد جای چون کاکل کند
۳
در جوار بزرگان یابند خوردان تربیتبید مجنون در گلستان سایه بر سنبل کند
۴
شرط معشوقی دل عاشق به دست آوردن استسینه را گل وا برای خاطر بلبل کند
صفحهٔ ۱ از ۲