خلوتی با وحشی بافقی
شمارهٔ ۲۷۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من این کوشش که در تسخیر آن خودکام می‌کردماگر وحشی غزالی بود او را رام می‌کردم
۲
در این مدت اگر اوقات من صرف ملک می‌شدبه او در بزمگاه عیش می در جام می‌کردم
۳
رهم را منتهایی نیست زان رو دورم از مقصداگر می‌داشت پایانی منش یک گام می‌کردم
۴
به کنج این قفس افتاده عاجز من همان مرغمکه تعلیم خلاص بستگان دام می‌کردم
صفحهٔ ۱ از ۲