خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۲۱۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر در خانه آئینه آن روح روان آیدبه استقبال او در صورت دیوار جان آید
۲
گلوی خود به آب تیغ او صیدی که تر سازدمبارک باد گویانش حیات جاودان آید
۳
به گلشن گر کند آن سبز خط کاکل ربا سیریبه دامنگیریش چون سایه سنبل موکشان آید
۴
دکان خود اگر از شهر بیرون برده بگشایمبه سودایش ز ملک مصر چندین کاروان آید
صفحهٔ ۱ از ۳