خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۲۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من دیوانه را ارواح مجنون چون به یاد آیدغبارآلود از دامان صحرا گردباد آید
۲
نگردد سد راه مغفرت بر آدمی عصیانترحم خواجه را بر بندگان خانه زاد آید
۳
به بزم اهل دنیا نیست کاری حق شناسان رابه مکتب خانه این قوم طفل بی سواد آید
۴
نگاهم تازه رو برگردد از چاک گریبانشتماشایم به کف گلدسته از باغ مراد آید
صفحهٔ ۱ از ۲