خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۲۲۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز جا چون سرو اگر از غیرت شمشاد برخیزدبه تعظیمش ز من چون گردباد آزاد برخیزد
۲
لب دامان او گر یک نفس از دست بگذارمچو نی از بند هر انگشت من فریاد برخیزد
۳
به ناخن از غم او گر خراشم سینه خود راز کوه بیستون آوازه فرهاد برخیزد
۴
به قتل عاشقان مژگان او روزی که بنشیندفغان الامان از خنجر جلاد برخیزد
صفحهٔ ۱ از ۳