خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۲۴۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
میل خوبان ز اسیران به توانگر باشددر چمن غنچه گل را سخن از زر باشد
۲
هر که دارد لب خاموش توانگر باشددهن غنچه همه عمر پر از زر باشد
۳
روز و شب در نظر زنده دلان یکرنگ استپیش آئینه بدو نیک برابر باشد
۴
تا توانی سر من زود درآور به کمندسایه دام است به آن صید که لاغر باشد
صفحهٔ ۱ از ۴