خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۲۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از رخت آئینه من دامن گلچین شودچشم بلبل عکس خواب آلوده را بالین شود
۲
گر به روی دست خود زلف تو را سازم رقمآستینم سر خط صورتگران چین شود
۳
سرکشان در وقت حاجت بر در دلها روندکاسه فغفور آخر کاسه چوبین شود
۴
نیست بر اهل طمع غیر از کدورت حاصلیدست اگر کوتاه گردد آستین بی چین شود
صفحهٔ ۱ از ۳