خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۲۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خدای ذات تو را از بلا نگه داردز حادثات جهانت خدا نگه دارد
۲
گل حیات تو را روزگار تا دم حشرز دستبرد نسیم صبا نگه دارد
۳
نهال عمر تو را همچو سرو تازه و ترخضر به چشمه آب بقا نگه دارد
۴
کسی که تکیه به دیوار دولتت سازدبه زیر سایه بالش هما نگه دارد
صفحهٔ ۱ از ۲