خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۲۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
فلک از ناله شبهای من بی تاب می گرددزمین از بی قراری های من سیماب می گردد
۲
اگر شیخ از ته دل در رکوع حق شود قایمقد خم گشته او حلقه محراب می گردد
۳
به زیر آسمان از تنگدستی خانه یی دارمکه از چشمم چکد یک قطره خون گرداب می گردد
۴
دل شیخی که در هنگام طاعت سوی در باشدبه آخر روی او چون قبله محراب می گردد
صفحهٔ ۱ از ۳