خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۲۶۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جهان پر شهد از لبهای خندان تو می گرددحلاوت کامیاب از شکرستان تو می گردد
۲
نگه از گوشه چشم تو ترکش بسته می خیزدسپاه فتنه سرگردان مژگان تو می گردد
۳
نزاکت می خورد از روی آتشناک تو سیلیلطافت آب از چاه زنخدان تو می گردد
۴
فلک داری هوای دست بوس آستین توزمین چون گرد در دنبال دامان تو می گردد
صفحهٔ ۱ از ۴