خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۲۷۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آئینه را جمال تو صاحب نظر کندعکس رخ تو بی خبران را خبر کند
۲
کوتاه کن حدیث پریشانی مراکلکم مباد شکوه ز لطف تو سر کند
۳
خون می خورد ز تربیت غنچه باغباناین طفل را مباد خدا بی پدر کند
۴
تا آمدم ز ملک عدم در ترددمظلم است هر که از وطن خود سفر کند
صفحهٔ ۱ از ۲