خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۲۷۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرغ دلم چو ناله کشیدن هوس کندچون غنچه عندلیب نفس در قفس کند
۲
ظالم به جستجوی ضعیفان بود مدامآتش همیشه آرزوی خار و خس کند
۳
چون گردباد هستی خود را دهد به بادسرگشته طالعی که بلندی هوس کند
۴
شبها به بار قافله زر بانگ می زندروشن چراغ راهزنان را جرس کند
صفحهٔ ۱ از ۳