خلوتی با وحشی بافقی
شمارهٔ ۲۸۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما گل به پاسبان گلستان گذاشتیمبستان به پرورندهٔ بستان گذاشتیم
۲
می‌آید از گشودن آن بوی منتیدر بسته باغ خلد به رضوان گذاشتیم
۳
در کار ما مضایقه‌ای داشت ناخداکشتی به موج و رخت به توفان گذاشتیم
۴
در خود نیافتیم مدارا به اهرمنبوسیدن بساط سلیمان گذاشتیم
صفحهٔ ۱ از ۲