خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۳۰۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
فصل خزان رسید و نشاط و طرب نماندکاری مرا به مشغله روز و شب نماند
۲
باد خزان ربود حرارت ز آفتابدر شمع بزم اهل جهان تاب و تب نماند
۳
تمکین ز شیخ شد ز مریدان سکوت رفتدر بزرگان حیا و به طفلان ادب نماند
۴
باغ امیدواریی ما را هوا رسیددر عهد ما به نخل تمنا رطب نماند
صفحهٔ ۱ از ۲