خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۳۰۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا هر شب تب هجران آن بدخو بسوزاندبه هر پهلو که گردم بسترم پهلو بسوزاند
۲
به روی صفحه دل هر فسونی را که بنویسمدچارش گر شوم آن نرگس جادو بسوزاند
۳
نمی دانم کدامین سبز خط در باغ می آیدکه هر شب باغبان گلهای عنبربو بسوزاند
۴
به گردن بعد از این طومار آغوشم حمایل شددلم را تا به کی تعویذ آن بازو بسوزاند
صفحهٔ ۱ از ۳