خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۳۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صد بیابان طی شد و از کاروان دورم هنوزکشتی توفانی دریای پرشورم هنوز
۲
بزم آخر گشت و دوران باده چندانی نداردشد تهی میخانه افلاک و مخمورم هنوز
۳
پرتو خورشیدم و دارم هوای کوی دوستعالم از من روشن است و طالب نورم هنوز
۴
از توکل روزیم هر روز می گردد زیادخوشه چین خرمن ایام چون مورم هنوز
صفحهٔ ۱ از ۳