خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۳۳۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مباش ای مه من پیرو دل همه کسچو آفتاب مرو سوی منزل همه کس
۲
به غنچه راز دل خویش زینهار مگویگمان مکن چو دل ما و خود دل همه کس
۳
به صحبت همه کس رفتن از تو لایق نیستاگر چه صحبت تو هست قابل همه کس
۴
نگاه خلق به زنگار کلفت اندود استمشو چو آیِنه دیگر مقابل همه کس
صفحهٔ ۱ از ۲