خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۳۳۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سربلندان جهان را نام احسان است و بسسرو را در بوستان قد نمایان است و بس
۲
خانه این قوم را چون مسجد آدینه دانزینت قالین شأن پیش ایوان است و بس
۳
گر روی در خانه ایشان پشیمان می خوریخوردنی در خانه ایشان پشیمان است و بس
۴
پاره می سازند جیبت چون طمع سازی لباسحاصل از پوشیدنی چاک گریبان است و بس
صفحهٔ ۱ از ۲