خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۳۵۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
افلاک را گداخت دل صبر پیشه اممی گیرد انتقام خود از سنگ شیشه ام
۲
از مرگ همدمان دل سنگ آب می شودخون می خورد به ماتم فرهاد تیشه ام
۳
بر خاکسار محنت دنیا چه می کندایمن بود ز آفت ایام ریشه ام
۴
عمریست سیدا ز هنر دست شسته امشد مدتی که گوشه نشینی است پیشه ام
صفحهٔ ۱ از ۱