خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۳۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پادشاها با تو جان دردمند آورده امگوشه چشمی که صید مستمند آورده ام
۲
از شکرزار حلاوت کام من شیرین بکنطوطی امید خود از بهر قند آورده ام
۳
خون دل می ریزم و از ناله لبریزم چو نیاشک دامن دامن افغان به بند آورده ام
۴
آتش بی تابیم را از کرم آبی بزنحالت بی طاقتی همچون سپند آورده ام
صفحهٔ ۱ از ۲