خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۳۶۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
روی دلی ز مردم عالی نیافتمزین درد و داغ کشته و مرهم نیافتم
۲
گشتم تمام روی زمین را چو آفتابجای نشان ز منزل حاتم نیافتم
۳
رفتم به اهل جاه که جویم به خود لباسدر بر به غیر جامه ماتم نیافتم
۴
بنشسته اند اهل جهان آه بر جگردر چشم تنگ ساغرشان نم نیافتم
صفحهٔ ۱ از ۲