خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۳۶۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خم گشت قد و با لب نانی نرسیدیمصدساله شدیم و به جوانی نرسیدیم
۲
در بر نکشیدیم شبی سیمبری راآغوش شدیم و به میانی نرسیدیم
۳
چون لاله ز سر منزل ما دود برآیدداغیم که با سوخته جانی نرسیدیم
۴
چون ناوک پر ریخته از پای فتادیماز سعی کمانی به نشانی نرسیدیم
صفحهٔ ۱ از ۳