خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۳۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بنده مرحمت چشم سیاهت گردماز سر چپ غلط انداز نگاهت گردم
۲
هاله را بینم و آغوش هوس بگشایمماه را بینم و از روی چو ماهت گردم
۳
خط شبرنگ گل روی تو را بنده شوماز سر سایه خورشید پناهت گردم
۴
ای سیه چشم ز پیش نظرم تند مروآنقدر باش که قربان نگاهت گردم
صفحهٔ ۱ از ۲