خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۳۸۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از چمن افغان کنان بیرون چو بلبل می رومبی دماغم در سراغ نکهت گل می روم
۲
در بساطم زاد راهی نیست جز سرگشتگیگرد بادم در بیابان توکل می روم
۳
می کنند آزادگان اول فلک را پایمالموج سیل نوبهارم از سر پل می روم
۴
از جنون پیچیده ام دامن به زنجیر کمراز چمن امروز همچون بوی سنبل می روم
صفحهٔ ۱ از ۲