خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۳۹۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
داغ هر جا گل کند پا تکیه دل می کنمبرق هر جا خانه روشن کرد منزل می کنم
۲
مرغ دور از آشیانم از تپیدن مانده امخواب آسایش به زیر تیغ قاتل می کنم
۳
مرده خود را به پای شمع امشب دیده امخویش را در مشهد پروانه بسمل می کنم
۴
می نهم چون آسیا در دامن اهل طلبهر چه از سرگشتگی امروز حاصل می کنم
صفحهٔ ۱ از ۲