خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۴۱۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نسیم صبح پیامی رساند در گوشمکه شد گل چمن انتظار آغوشم
۲
کدام سرو مرا در کنار می آیدچو بال فاخته پرواز دارد آغوشم
۳
بود ز بوی گلم کوچه باغها لبریزاز این چه سود که گلچین کند فراموشم
۴
به کوی عشق سبکروترم ز سایه خویشبه دامنی نرسیدست گرد پاپوشم
صفحهٔ ۱ از ۲