خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۴۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بس که دلگیر از تماشای گلستان گشته امهمچو بوی گل درون غنچه پنهان گشته ام
۲
یک تبسم کرده ام اجزای خود پاشیده امچون دماغ گل ز خندیدن پریشان گشته ام
۳
پشت بر دیوار هستی همچو صورت مانده امچشم تا وا کرده ام بر خلق حیران گشته ام
۴
سر به پیش افگنده ام چشم از هوس پوشیده امآرزو را تکمه چاک گریبان گشته ام
صفحهٔ ۱ از ۲