خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۴۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خبر از زلف او با جان غم پیوسته آوردمعجب روز سیاهی بر سر این خسته آوردم
۲
ز مکر آسمان عصمت خلاصم داد چون یوسفبرون خود را ازین نه خانه در بسته آوردم
۳
نگاهم شد چو شاخ ارغوان از روی آن نوخطدر ایام خزان زین بوستان گلدسته آوردم
۴
دری از قبله چون محراب واگردید بر رویمبه یاد خویش تا آن ابروی پیوسته آوردم
صفحهٔ ۱ از ۲