خلوتی با وحشی بافقی
شمارهٔ ۲۹۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون طفل اشک پرده در راز نیستماز من مپوش راز که غماز نیستم
۲
در انتظار اینکه مگر خواندم شبییک شب نشد که گوش بر آواز نیستم
۳
بیخود مرا حکایت او چیست بر زبانگر در خیال آن بت طناز نیستم
۴
در بزم عشق نرد مرادی نمی‌زدمزانرو که چون رقیب دغا باز نیستم
صفحهٔ ۱ از ۲