خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۴۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بپوش از هستی خود چشم و عیش جاودانی کننشین در کنج خلوتخانه خود کامرانی کن
۲
مده ره در حریم خاص دل وسواس شیطان رابهر جا پا نهی اطراف خود را پاسبانی کن
۳
رخ خود مهر وقت شام سازد از شفق گلگونتو هم از جام می در موسم پیری جوانی کن
۴
فلک را جامه فتح است در بر خلعت نیلیلباس خویش را تا می توانی آسمانی کن
صفحهٔ ۱ از ۳