خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۴۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
این چه رنگ و رخسار است گلشن جمال است ایناین چه قدر و رفتار است غایت کمال است این
۲
پیش روی تابانت جلوه تجلی چیستآفتاب و ماه است آن پرتو هلال است این
۳
با دهان می نوشت نیست غنچه را نسبتچشمه حیاتست آن ساغر سفال است این
۴
می کنی گه استغنا می کنی گهی دشنامشیشه شراب است آن شربت وصال است این
صفحهٔ ۱ از ۳