خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۴۹۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای گل به سیر باغ چو باد صبا مروبیرون ز خانه ای چمن دلگشا مرو
۲
محراب از انتظار تو آغوش کرده وابر خانه خدا ز برای خدا مرو
۳
یکجا نشین به معنی بیگانه خوی کنبیرون ز خود به هر سخنی آشنا مرو
۴
ناموس بلبل چمن خود مده به بادچون بوی گل به آه نسیمی ز جا مرو
صفحهٔ ۱ از ۲