خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۴۹۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیا که غنچه شد ای سرو من چمن بی تونسیم صبح فرورفت در کفن بی تو
۲
شکسته چنگ و قدح سرنگون و تیره چراغرسیده است بلایی در انجمن بی تو
۳
ز رفتنت به خود آسودگی نمی بینممرا ز بیضه بود تنگتر وطن بی تو
۴
غم فراق تو انشا نمی توانم کردگره شده به زبان قلم سخن بی تو
صفحهٔ ۱ از ۳