خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۴۹۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای گل نرگس فدای چشم چون بادام توسرو چون فواره سیمابی آرام تو
۲
خانه چون فانوس از شمع جمالت روشن استماه چون پروانه می گردد به گرد بام تو
۳
احتیاج نامه قاصد نمی باشد مراخط پشت لب به سویم آورد پیغام تو
۴
گوشه چشمت به سوی من نمی افتد نظرمن کیم تا بهره مندی یابم از انعام تو
صفحهٔ ۱ از ۲