خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۵۰۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در خوان منعمان به امید عطا مرومانند دانه در گلوی آسیا مرو
۲
از دردسر به صندل مردم مکن رجوعبهر دوا به جانب دارالشفا مرو
۳
سر در قبای تنگ کش و غنچه خسب باشچون گل به باغ دهر به کسب هوا مرو
۴
نفعی به کس ز دوستی سخت روی نیستاز جای خود به جذبه آهن ربا مرو
صفحهٔ ۱ از ۳