خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۵۰۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بردهام امروز بوی خوش ز باغ تازهایباز پیدا کردهام چون گل دماغ تازهای
۲
میدوم عمریست چون خورشید بر گرد جهانتا از آن گمگشتهام یابم سراغ تازهای
۳
گفت امشب خانهات روشن کنم چون آفتاببر کف هر ذرهام باشد چراغ تازهای
۴
مینمایی خویش را هر روز بر رنگ دگرچند میسوزی مرا ای گل به داغ تازهای
صفحهٔ ۱ از ۲