خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۵۰۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
فصل نوروز است می‌آید هوای تازه‌ایبلبل و گل را شده برگ و نوای تازه‌ای
۲
بر سر افتادگان افتاده سودای لباسسرو می‌خواهد درین موسم قبای تازه‌ای
۳
حلقه تسبیح خود کردند حق‌گویان جدیدفاخته افگنده در گردن ردای تازه‌ای
۴
داده خورشید فلک تبدیل جای خویش راتا شود آیینه‌رویان را صفای تازه‌ای
صفحهٔ ۱ از ۲