خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۵۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چهره افروخته همچون گل باغ آمده‌ایساغر باده به کف تازه دماغ آمده‌ای
۲
چه کنم تا به لبت راه سخن بکشایمتو که محجوب‌تر از غنچه باغ آمده‌ای
۳
لاله‌زاری که دلم داشت خزان ساخته‌ایبهر غارتگریی گلشن داغ آمده‌ای
۴
گشته‌ای برق و به پروانه‌ام آتش زده‌ایتند بادی شده بر قصد چراغ آمده‌ای
صفحهٔ ۱ از ۲