خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۵۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جانب کلبهام ای ماهجبین آمدهایآفتابی به تماشای زمین آمدهای
۲
زاهد و مست به دنبال تو زنار به دوشبهر تاراج دل و غارت دین آمدهای
۳
شده از نکهت گل خاطرت آشفتهدماغاز تماشای چمن چین به جبین آمدهای
۴
مست و خنجر به کمر قصد هلاکم داریمیتوان یافت که از بهر همین آمدهای
صفحهٔ ۱ از ۲