خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۵۱۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا در کشور تسلیم یارب تاج شاهی دهبه بحر و بر اگر افتم کباب از مرغ و ماهی ده
۲
دل تاریک من از شعله جواله روشن کنچراغ خانه ام زان ماهرویی خیرگاهی ده
۳
مزین کن ز سودای لباس فقر دوشم راسر سودائیم را نازشی بر کج کلاهی ده
۴
تهیدستی اگر بر حرف بگذارد انگشتیچو نی لبریز گردان از فغان رنگ جاهی ده
صفحهٔ ۱ از ۲