خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۵۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در دلم افتاده همچون لاله داغ تازهایخانهام گردیده روشن از چراغ تازهای
۲
غنچه پژمرده امید من گل کرده استای نسیم صبحدم دارم دماغ تازهای
۳
سیر گلزار ارم را از نظر افگندهامخورده چشمم آب تا از روی باغ تازهای
۴
دیده را از بهر پابوسش تسلی میدهمهر زمان از خویش میسازم سراغ تازهای
صفحهٔ ۱ از ۲