خلوتی با وحشی بافقی
شمارهٔ ۳۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هست هنوز ماه من چشم و چراغ دیگرانسبزهٔ او هنوز به از گل باغ دیگران
۲
خلق روان به هر طرف بهر سراغ یار منبیهده من چرا روم بهر سراغ دیگران
۳
رسته گلم ز بام و در جای دگر چرا رومبا گل خود چه می‌کنم سبزهٔ باغ دیگران
۴
من که میسرم شود صافی جام او چرادر دل خود کنم گره درد ایاغ دیگران
صفحهٔ ۱ از ۲