خلوتی با وحشی بافقی
شمارهٔ ۳۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من اگر این بار رفتم ، رفتم آزارم مکناین تغافلهای بیش از پیش در کارم مکن
۲
پای برگشتن نخواهم داشت خواهم رفت و مانددر تماشا گاه دیگر نقش دیوارم مکن
۳
بنده می‌خواهی ز خدمتکار خود غافل مباشمی‌شود ناگه کسی دیگر خریدارم مکن
۴
من که مستم مجلست گر هست و میر مجلسیبزم خود افسرده خواهی کرد هشیارم مکن
صفحهٔ ۱ از ۲