خلوتی با وحشی بافقی
شمارهٔ ۳۳۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چه کم می‌گردد از حشمت بلاگردان نازم کننگاهی چند ناز آلوده در کار نیازم کن
۲
درخت میوه‌ای داری صلای میوه‌ای میزنولی اندیشه از گستاخی دست درازم کن
۳
به دیوانش مرا کاری فتاد ای لطف پنهانییکی زان شیوه‌های پیش خدمت کار سازم کن
۴
برون آور ز جیبت آن عنایتها که می‌دانیکلیدی وز در زندا ن غم این قفل بازم کن
صفحهٔ ۱ از ۲